Właśnie brałam prysznic gdy usłyszałam głośne krzyki Sugi zza drzwi. Ciekawa co się stało  spłukałam pianę z włosów i ciała i owinięta w ręcznik wyszłam do przedpokoju.                                  -Obudź swojego kochasia do jasnej cholery, za pół godziny mamy trening, a jemu zachciało się udawać chorego!- krzyknął do mnie Jimin, oburzony zachowaniem lidera.                                            -Ok, spokojnie Jimin- powiedziałam i ruszyłam w stronę pokoju RapMona. Gdy otworzyłam drzwi ujrzałam go leżącego w samych bokserkach, na kilka sekund mnie zatkało.                                          -Oppa, kochanie, co się z Tobą dzieje, musisz już wstawać! Pierwszy raz, podniosłam na niego głos, źle się z tym poczułam więc podeszłam bliżej naszego łóżka. To co zobaczyłam bardzo mnie zmartwiło. Leżał rozpalony, z grymasem na twarzy, kosmyki czupryny niedbale opadały mu na czoło, które jak reszta ciała pokryte było potem.                                                                                     –Rapi, co jest? Źle się czujesz?- mówiąc to położyłam rękę na jego czoło.-Cholera, masz gorączkę. Po chwili wybiegłam z pokoju kierując się do Jina.                                                                                 -Jin, Namjoon musi zostać w domu, ma gorączkę i źle się czuje, wytłumaczcie to menagerowi a ja się nim zaopiekuję- poinformowałam i odwróciłam się na pięcie- aaa, no i idźcie już bo rzeczywiście się spóźnicie. Po chwili zespół z wyjątkiem lidera, opuścił dorm. Zamknęłam drzwi i poszłam do kuchni, zabrałam termometr, butelkę z zimną wodą i ręcznik. Gdy doszłam do pokoju RapMona, zobaczyłam, że ten siedzi na łóżku bezczynnie wpatrując się w podłogę z łokciami opartymi na kolanach.                                                                                                                                                  –Rapi, połóż się- podeszłam do niego i delikatnie pchnęłam na łóżko, nachyliłam się nad nim i chciałam pocałować, ale poczułam od niego zapach alkoholu- Oppa, ty piłeś?!- krzyknęłam niedowierzając.                                                                                                                                           -Kochanie- zaczął- na wczorajszym treningu byłem strasznie rozkojarzony i nic mi nie wychodziło, jako lider powinienem dawać przykład a nie… -tutaj głos mu się zachwiał i przerwał.                                                                                                                                                   -Rozumiem, ale co to ma wspólnego z alkoholem?!- kolejny raz podniosłam na niego głos.                  -No i pomyślałem, że jestem coraz gorszy w tym co robię i że ty, chłopaki i menager jesteście na mnie źli, więc poszedłem do baru i wypiłem kilka piw, potem jeszcze drinki, a kiedy wracałem do domu, ktoś zaproponował mi narkotyki, nie kupiłem ich bo wiedziałem że mi tego nie wybaczysz. No i kiedy wróciłem do domu, zaczęło mi się robić słabo, zobaczyłem że zasnęłaś przed TV i poszedłem do siebie, a tam chyba zasłabłem. Rano obudziłem się z cholernym bólem głowy, resztę już znasz.                                                                                                                                                  –Rapi- chciałam żeby mój głos by jak najczulszy- wiesz, że nikt nie był by na ciebie zły za coś takiego, przecież każdy ma gorsze                         dni.                                                                                                                                                            -Tak?! Ty zawsze powtarzasz, że uwielbiasz to jak się ruszam, jak tańczę i że kochasz patrzeć na mnie na treningach- mówił, a kolejne łzy spływały po jego policzkach- nie chciałem żebyś patrzyła na mnie jak na niezdarę.                                                                                                                              -Nie masz prawa tak myśleć! Owszem kocham twoje ciało i to jak się poruszasz, ale to nie jest najważniejsze- powiedziałam i wyszłam by po kilku minutach wrócić z moją miksturą na kaca.           –Masz to wypić. Duszkiem!- powiedziałam stanowczo i podałam mu szklankę z napojem.                  Namjoon po pierwszym łyku skrzywił się, ale posłusznie dokończył picie i łapiąc oddech cicho powiedział- I ty naprawdę byś mnie nie zostawiła? –gdy to usłyszałam zaśmiałam się pod nosem po czym usiadłam okrakiem na jego podbrzuszu i delikatnie muskałam ustami jego nagi tors, by po chwili wpić się w jego usta. Kiedy zaczęło brakować mi powietrza, odkleiłam się od niego i ironicznie spytałam- A jak myślisz?- chłopak tylko uśmiechnął się i położył mnie na łóżku wtulając się w moją klatkę piersiową niczym małe dziecko. Wplotłam palce w jego włosy a drugą rękę delikatnie położyłam na jego policzku. –Przepraszam, nie wiem co bym bez ciebie zrobił- szepnął cicho, po czym zasnął. Gdy obudził się po dwóch godzinach czuł się o wiele lepiej, miał mniejszą gorączkę i nie bolała go już głowa                                                                                                            – Chodź, zrobię ci śniadanie- oznajmiłam.                                                                                              -Nie chcę, teraz wystarczy mi, że tu jesteś- powiedział, po czym czule mnie przytulił i pocałował w czoło- Bardzo mocno cię kocham.

                                                                              

*Dziewczyną Namjoona byłam od kilku miesięcy, mimo, że wszystkie rzeczy miałam w swoim starym mieszkaniu, większość czasu (tak nocy też) spędzałam w dormie BTS*

Obudziłam się rano, jego już nie było; nie zdziwiło mnie to, dziś był dzień wolny, a Joon pojechał w odwiedziny do rodziców. Niechętnie zwlekłam się z łóżka i wolnym krokiem powędrowałam w stronę kuchni. Usiadłam na blacie i zauważyłam kartkę przyczepioną do lodówki.                                                                                -„Pojechałem do rodziców, reszty nie będzie w dormie, wrócę jak najwcześniej się da- twój kochany Namjoon’’                                                                                                                                                                                   Po przeczytaniu wiadomości zrezygnowałam ze zrobienia śniadania i postanowiłam wziąć prysznic, teraz już o wiele energiczniej podążałam w stronę pokoju który dzieliłam z RapMonem, otworzyłam szafę i wyjęłam ulubione szorty i jedną z jego koszulek. Kiedy wszystko było gotowe odwróciłam się i ujrzałam Hoseok’a.          -Jesteś niesamowita!- krzyknął w wejściu.                                                                                                                           -Hobi, jeśli to ma być twój kolejny żart to uważaj!- poirytowana krzyknęłam i ruszyłam w stronę przedpokoju.                                                                                                                                                                              -Niee! Pamiętasz jak doradzałaś mi w sprawie V?  Postanowiłem że posłucham i powiedziałem mu o wszystkim co do niego czuję, i nie uwierzysz, zgodził się na bycie moim chłopakiem!- mówił a jednocześnie płakał i się śmiał. –Dziękuję, żeby nie ty, nigdy bym się nie odważył!                                                                            -Nie ma sprawy Hoseok- mówiąc to odwróciłam się jego stronę.                                                                                 -Nie mów tak! Dziś zabieram cię na Bubble Tea- mówiąc to podbiegł do mnie, wziął na ręce i zaczął kręcić wokół siebie.                                                                                                                                                                            W tym momencie do dormu wszedł Namjoon, nasz widok na pewno był dla niego szokiem.                                   -Co do cho….. -zaczął, ale przerwałam mu, jednocześnie uwalniając się z uścisku Hoseok’a. Chciałam zacząć się tłumaczyć, ale on ominął mnie i doszedł do J-Hopa, popychając go na drzwi od łazienki i wymierzając siarczysty cios w policzek.                                                                                                                                                       -Co ty gościu odpierdalasz?!- krzyknął zdenerwowany tym co ujrzał kilka minut temu.                                            -RapMon to nie tak, ona… dzięki niej odważyłem się powiedzieć V o swoich uczuciach, i dzięki NIEJ jesteśmy razem, zresztą ona kocha ciebie idioto! Na twarzy Namjoona pojawiła się skrucha                                                    -On  mówi prawdę? –spytał lekko zażenowany a ja tylko skinęłam głową                                                                  –Wybacz stary-powiedział w stronę Hobiego i poprawił mu koszulę, po czym podszedł do mnie.                                                                                                                                                                                          -Pabo! Wiesz jak bardzo mi na Tobie zależy, jak mogłeś pomyśleć że….- nie dokończyłam bo Rapi połączył nasze usta w pocałunku- Przepraszam- szepnął tuż przy moim policzku, wziął mnie na ręce i ruszył w kierunku naszego pokoju, drzwi były otwarte, przekroczył próg i zamknął je tradycyjnie-mocnym kopniakiem. Podszedł do łóżka i położył mnie na nim, sam zawieszając się nade mną, spojrzał mi w oczy. Na 100% moja twarz była koloru buraka. Nie zważając na to czy tego chce zaczął mnie całować i rozpinać koszulę, po czym zdjął ją ze mnie i rzucił gdzieś w kąt, rozłączył nasze usta i przeniósł je na moją szyję zostawiając mnóstwo malinek.         -Namjoon- jęknęłam cicho kiedy poczułam jak przygryza mój objoczyk, to niestety tylko go rozochociło bo po chwili poczułam jak rozpina mój stanik, dotyk jego zimnych dłoni sprawił że po moim ciele przeszły ciarki. Zauważył to i zaśmiał się pod nosem.                                                                                                                                   -Jak on może to robić, wie przecież jak to na mnie działa- pomyślałam.                                                            Spojrzał na mnie, po czym przejechał językiem od obojczyka po linię spodni i zaczął rozpinać mój pasek, po chwili leżałam przed nim tylko w majtkach-Moja kolej- powiedziałam, a Rapi przekręcił nas tak, że teraz on siedział a ja spoczywałam pomiędzy jego nogami, przelotnie spojrzałam na jego twarz i zaczęłam rozpinać guziki od jego koszuli, które jak na złość nie chciały ze mną współpracować. Zauważył to, po czym uśmiechając się odsunął moje ręce i zaczął sam zdejmować górną część garderoby, ja w tym czasie rozpięłam pasek i guziki od jego spodni, to na szczęście nie sprawiało oporów. Gdy Rapi leżał przede mną w samej bieliźnie, popchnęłam go i zaczęłam całować mu szyję, aby po chwili zassać się na jego jabłku Adama, chłopak jęknął głośno, więc przeniosłam się na jego brzuch, gładziłam go po wyraźnych mięśniach jednocześnie robiąc kółka językiem wokół jego sutków, spojrzałam mu w oczy jednym ruchem ściągając jego bokserki.                       -Wiesz, że jeśli nie chcesz, nie musisz- powiedział cicho całując mnie. Nie odrywając naszych ust od siebie wzięłam jego członka  w dłoń i zaczęłam poruszać nią w górę i dół. Czułam satysfakcję gdy zaczął sapać w moje usta. Oderwałam się od niego i wzięłam penisa do ust, a po dłuższej chwili byłam zszokowana jego rozmiarem. Zaczęłam kręcić językiem kółka wokół jego główki, słysząc jak mruczy coraz głośniej. -Ja dłużej nie wytrzymam- szepnął po czym przekręcił nas tak, że znów byłam pod nim.                                                                  -Kochanie…- zająknęłam się przez chwilę- bo ja… ja je....                                                                                                -Domyśliłem się, to dla mnie zaszczyt- uśmiechnął się szelmowsko a ja znów tak strasznie się zarumieniłam.   –Namjoon, ale…- w tym momencie chłopak znów mi przerwał.                                                                                    -Tak, tak, będę ostrożny, obiecuję- po tym słowach byłam już całkiem spokojna. Rapi zdjął moje majtki i założył prezerwatywę. Po kilku sekundach zaczął we mnie wchodzić. Gdy poczułam go w sobie jęknęłam przeciągle a po moich policzkach spłynęło kilka łez. Chłopak scałował je i złączył po raz kolejny nasze usta, zaczynając delikatnie się we mnie poruszać, wbiłam palce w jego plecy na co on syknął cicho. Ból powoli przeradzał się w przyjemność, a zarówno ja jak i on jęczeliśmy sobie w usta. Wplotłam palce w jego włosy, całując jego szyję. Nie pamiętam ile to trwało, ale po długiej chwili oboje doszliśmy krzycząc swoje imiona. Oboje opadliśmy na łóżko a Joon okrył nas kołdrą.                                                                                                           –Dziękuję- powiedziałam po czym chłopak pocałował mnie w czoło.                                                                           –Czy wy do jasnej cholery myślicie że mamy dźwiękoszczelne ściany- drzwi do pokoju otworzyły się w hukiem, akurat gdy się całowaliśmy, a w nich stanął Hobi. –O cholera, zły moment…. To ja może-zaczął się jąkać i wybiegł z pokoju zostawiając otwarte drzwi .                                                                                                         -Jung Hoseok! Wiedz, że idę ci coś zrobić- krzyknął Namjoon a jego głos rozszedł się po pomieszczeniu.                                                                                                                                                                         -Zostaw, i tak dziś niewinnie dostał- powiedziałam, po czym chłopak wstał, zamknął drzwi na klucz i wrócił do łóżka.                                                                                                                                                                                      -Oppa- szepnęłam cicho wtulając się w zagłębienie jego szyi-Hmm?- odpowiedział.                                                -Bardzo cię kocham- powiedziałam robiąc mu ciemno-czerwoną malinkę.                                                                 -Ja ciebie też, ale proszę nie dawaj mi nigdy powodów abym był o Ciebie zazdrosny, bo doskonale wiesz co się ze mną wtedy dzieje.                                                                                                                                                         

-Już nigdy więcej, obiecuję kochanie!- po tym słowach Rapi przyciągnął mnie bliżej do siebie i oboje zasnęliśmy cholernie szczęśliwi, że mamy siebie nawzajem.

WITAMY!

   Wraz z moja przyjaciółką chcemy serdecznie powitać czytelniczki na nowym blogu! Jako główny administrator będę podpisywać się Kasumi, moja przyjaciółka to Namjoon Wife. Z mojej strony możecie spodziewać się różnego rodzaju scenariuszy, nie piszę yaoi, bo mam cykora, że coś źle napiszę xD Od Waifu Namjoon'a możecie dostać opowiadania z wszelkimi zabarwieniami! A więc...MIŁEGO CZYTANIA! PS: Z góry chcemy podziękować za wszelką aktywność pod każdym postem z naszej strony, nawet nie wiecie jak to bardzo zachęca do dalszej pracy ^^